1 grudnia 2015

Advent : the time of silence and preparation.

Cześć wszystkim! Mój wspaniałomyślny mężczyzna wymyśl nowy wpis na bloga, właśnie odnoszącego się do najbliższych wydarzeń w Naszym życiu, jakim jest Adwent. Jest to jedna z tych kolejnych, poważniejszych wpisów, dlatego proszę podejdźcie do niej z wielkim dystansem. To nie jest tak, że chce się wychwalać co wiem na temat Adwentu oraz symboli związanych z Nim, po prostu chcę Wam co nieco przypomnieć i chce żebyście czuli się komfortowo czytając mój wpis. Oczekuję tego, że sami napiszecie w komentarzu jak obchodzicie to Święto i czy dla Was: moich czytelników jest to rzeczywiście okres całkowitego wyciszenia oraz przygotowania na nadchodzące Święta Bożego Narodzenia. A więc przejdźmy do konkretów.


Słowo Adwent pochodzi od łacińskiego "adventus", co oznacza przyjście. Jest to jeden z najważniejszych okresów w kościele katolickim. To czas oczekiwania na powtórne nadejście Jezusa, Naszego Zbawiciela. Na tenże okres składają się cztery kolejnego następujące po sobie Niedziele, zwane Niedzielami Adwentowymi. Pierwsza Niedziela Adwentu rozpoczyna nowy rok liturgiczny. Jest to czas ciszy oraz przygotowania, który wierni powinni wykorzystać na modlitwę, post, a także jałmużnę.


W okresie adwentu każdy kapłan odprawiający Mszę Świętą ma na sobie ornat w kolorze fioletowym, co ma symbolizować okres pokuty oraz przygotowywania się do Bożego Narodzenia. W kościele katolickim tradycją adwentową są szczególne msze, zwane roratami. Ich nazwa pochodzi od słów pieśni śpiewanej na ich początku. Słowa te, w języku łacińskim, brzmią: „Rorate caeli desuper”, co jest tłumaczone na polski, jako: „Spuśćcie rosę, niebiosa.” Tradycyjnie roraty odbywały się o świcie. Obecnie sytuacja ta uległa zmianie, głównie ze względu na dzieci i młodzież. Bardzo często roraty odprawiane są wieczorami. Odprawiane są one na cześć Marii Panny, która przyjęła nowinę zwiastowaną jej przez Archanioła Gabriela, że zostanie Matką Syna Bożego.


Symbole i zwyczajne Adwentowe: Istnieje wiele zwyczajów i symboli adwentowych, wśród których do najważniejszych zaliczyć możemy: Świecę Roratnią, Wieniec Adwentowy, Lampion Adwentowy, czy też Wędrującą Figurkę Matki Boskiej.

Świeca Roratnia.Świeca Roratnia jest symbolem nie tylko adwentu, ale także, a może i przede wszystkim symbolem rorat. Ta zazwyczaj wysoka i biała świeca, zawsze przepasana jest białą wstążką i udekorowana mirtem. Oznacza Najświętszą Marię Pannę. W kościołach katolickich umieszczana ona jest na ołtarzu i zapalana dopiero, gdy rozbrzmiewają słowa hymnu „Chwała na wysokości Bogu.” W domach Świeca Roratnia umieszczana jest obok figurki Matki Boskiej i zapalana w trakcie wspólnych rodzinnych modlitw.



Wieniec Adwentowy.
Wieniec Adwentowy tradycyjnie musi być wykonany z gałązek iglastych, którymi naczęściej są: świerk srebrzysty, jodła pospolita, sosna zwyczajna lub daglezja zielona. Pomiędzy nimi umieszczane są cztery świece. Każda świeca symbolizuje kolejną niedzielę adwentu. Trzy z nich są koloru fioletowego, a jedna różowego. Ta ostatnia to symbol trzeciej niedzieli adwentowej. Każda ze świec symbolizuje inne wydarzenie. Pierwsza oznacza przebaczenie. Bóg wybacza ludziom nieposłuszeństwo, którego dopuścili się wobec niego nasi przodkowie, Adam i Ewa. Druga świeca symbolizuje wiarę, a także wdzięczność patriarchów Narodu Wybranego, którym jest Izrael, za dar Ziemi Obiecanej. Trzecia ze świec to symbol radości króla Dawida, świętującego pojednanie z Bogiem. Ostatnia ze świec, zapalana w Wigilię Bożego Narodzenia, odnosi się do proroków, zapowiadających narodziny Mesjasza.


Lampion Adwentowy. 
Lampion adwentowy to pewien rodzaj lampki, w środku której umieszczana jest świeczka. Przeznaczony jest on głównie dla dzieci, które oświetlają sobie w ten sposób drogę do kościoła, udając się na wieczorne roraty. Lampiony używane są także na początku każdej mszy roratniej, kiedy to w kościele panuje całkowita ciemność, zanim zapalona zostaje Świeca Roratnia.


Wędrująca Figurka Matki Boskiej. 
Wiele parafii praktykuje ten zwyczaj, polegający na tym, że dzieci wrzucają do specjalnie przygotowanej w tym celu urny, karteczki ze swoimi imionami, a także z listą dobrych uczynków, które stały się ich udziałem dnia poprzedniego. Po zakończeniu rorat ksiądz losuje jedną karteczkę. Dziecko, którego imię i nazwisko zostało wybrane, zabiera do domu, na jeden dzień, figurkę Matki Boskiej. Następnego dnia, zaszczytu tego doświadcza kolejne dziecko. W ten spoób dana rodzina zaprasza Maryję do swojego domu, do swoich serc.


Tradycje pełne symboli i znaków dla najmłodszych i starszych dzieci oraz rodziców.
W Kościele rzymskokatolickim odbywają się o świcie msze zwane Roratami, w  Kościele luterańskim i innych Kościołach ewangelickich wraz z pierwszą niedzielą adwentową na nabożeństwach pojawią  się wieńce adwentowe z czterema świecami, kolejno zapalanymi w następne niedziele adwentowe. Tak, wieniec adwentowy jest tradycją protestancką, która przyjęła się także w Kościele rzymskokatolickim w latach 20-tych ubiegłego stulecia, a później podbił także Europę i świat. Pierwszy wieniec adwentowy zawisł w Hamburgu w grudniu 1839 roku w ewangelickim ośrodku dla sierot, prowadzonym przez ks. Johanna H. Wicherna.

► Kalendarzyk Adwentowy - to rzecz, którą pamięta chyba każdy z nas. Kiczowaty, przesłodzony obrazek, 24 okienka ukrywające małą czekoladkę. W pewien sposób sprawiał, że oczekiwaliśmy na kolejny dzień, by móc odkryć, jaki kształt będzie kolejnej czekoladki, a tym bardziej by szybciej ją zjeść. Dziś także możemy je znaleźć na sklepowych półkach, choć moim zdaniem nie przygotowują naszych dzieci do Świąt Bożego Narodzenia, jeśli nie łączą się z rozmową dlaczego ten  czas oczekiwania jest tak ważny.


► Kalendarzyk Adwentowy z pudełek po zapałkach - Będziecie potrzebować:
24 pudełka po zapałkach, klej, kolorowy lub ozdobny papier, nożyczki, marker lub mazak.

Puste pudelka po zapałkach sklejamy ze sobą – np. w  w cztery rzędy i sześć kolumn, lub osiem rzędów i trzy kolumny. Boki i tył sklejonych pudełek obklejamy kolorowym papierem. Z przodu pozostało nam tylko narysowanie świątecznego motywu tj. choinki, bombki, śnieżki i ponumerowanie pudełek po kolei. Do każdego włóżmy drobny prezencik, np. fragmenty lego, życzenia, zadania, kolorowanki – decyzję pozostawiam Wam.



Co zrobić z zapałkami, które zostaną po opróżnieniu pudełek? Każdą zapałkę wystarczy trochę nadpalić i uruchomić wyobraźnię, by stworzyć np.:


► Dla trochę starszych dzieci i rodziców - proponuję Wam lekturę „Tajemnica Bożego Narodzenia” Jostein’a  Gaarder’a, autora bestselleru „Świat Zofii”. Na każdy dzień – począwszy od 1 grudnia do 24 grudnia – czekają na nas historie, w których wędrujemy z orszakiem podążającym do Betlejem, aby zdążyć na narodziny Chrystusa.

Świetną zabawą dla dzieci jest przygotowanie wspólnych ozdób świątecznych na choinkę. Każdego dnia wraz dzieckiem wykonajmy własnoręcznie ozdobę – to może być łańcuch, malowana bombka ze styropianu, piernikowy ludzik, suszone pomarańcze, itp. Wierzcie mi nikt nie będzie miał tak przyozdobionej choinki jak Wasza.


Mam nadzieję, że mój wpis się Wam spodobał. Jak już nadmieniłam na samym początku: zapraszam do komentowania i dzielenia się swoimi przeżyciami związanymi z tym wielkim wydarzeniem. Trzymajcie się cieplutko i do napisania.
K.








1 komentarz:

  1. Świetny post! Taki bardzo na czasie :D
    Pozdrawiam i zapraszam do siebie!

    xethellax.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń